igorblogt

igorblogt

Hier staan veelal persoonlijke verhalen.

Ik ben ook behoorlijk actief op Twitter: kijk maar.
En heb zelfs een website: www.igorwijnker.nl

Hèhè

Berichten uit de kluiskamerGeplaatst door Igor Wijnker ma, mei 04, 2009 12:12:36

Dit wordt ‘m dus, de nieuwe en significant verbeterde voorkant van het nu toch echt binnenkort te verschijnen nieuwe boek.

Na mijn eerdere, nogal larmoyante stukjes over mijn geworstel met het tweede boek leek het mij beter om daar voortaan over te zwijgen. Tot het af is.

Waarvan akte.

De exacte verschijningsdatum kan ik niet geven, maar als het meezit ligt de pil aan het einde van deze maand in uw boekwinkel.

Een heel dik boek is het trouwens niet eens geworden, tot mijn eigen verbazing.

De laatste versie die ik inleverde telde ruim 120.000 woorden. Dat zijn 469 pagina’s in word. En ik wilde er natuurlijk geen woord in schrappen.

Schijnt commercieel niet zo handig te zijn, zo’n dik boek.

Dus is het formaat wat groter gemaakt en het lettertype aangepast zodat er opeens veel meer woorden op een bladzijde kunnen. En dan heb je zomaar een boek van redelijke normale omvang: 320 pagina’s. Ik dacht aanvankelijk dat ze er bij de uitgever stiekem allerlei zinnen uit hadden gefilterd. (Jawel, de biograaf begint qua paranoia trekjes van de hoofdpersoon in het boek te ontwikkelen). Maar wat bleek: niets was zonder mijn toestemming verwijderd.

Ik vond dat enerzijds wel jammer, dat van die geslonken omvang: al dat geploeter bleek opeens veel minder om het lijf te hebben. Ik kan de reacties van betrokkenen al raden: ‘Jezus Wijnker, ben je met dit boekje nu bijna drie jaar bezig geweest?!’

Het is inderdaad wat mager, nog geen 0,30 pagina’s per dag. Voor de rekenaars: dit is een hele grove rekensom.

Als zwakke excuses kan ik aandragen dat er nog allerlei extra werk bij een biografie komt kijken. Foto's opsporen, selecteren, inscannen, bronnenlijst maken, naamregister.

Als sterk excuus wil ik aanvoeren dat ik heel lang moest zoeken naar de goede toon. En nu nog durf ik niet zeggen of ik die gevonden heb - dat mogen anderen bepalen.

Ik kan nog steeds niet zonder tandenknarsbitje slapen en af en toe schiet ik ’s nachts wakker omdat ik opeens bedenk dat ik cruciale informatie heb weggelaten. Maar dat zijn stuiptrekkingen. Iin wezen ben ik al helemaal klaar met het boek en wil ik er -op dit moment- het liefste nooit meer over praten.

Verder voel ik me uitstekend.

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post72