igorblogt

igorblogt

Hier staan veelal persoonlijke verhalen.

Ik ben ook behoorlijk actief op Twitter: kijk maar.
En heb zelfs een website: www.igorwijnker.nl

Hoor- en kijkspel (deel 2)

Dagelijks levenGeplaatst door Igor Wijnker do, mei 14, 2015 10:53:25

[start tune]

[met veel galm voorlezen] Voor diegenen die er vorige keer niet bij waren, even een korte terugblik op de gebeurtenissen. Plaats van handeling was de villa van Gertruida van Grimbergen Dubbel tot Trippel, die we voor het gemak de weduwe zullen noemen. Hoofdrolspeelster en tevens hoofdverdachte van de moord op haar man, Piet de hertog. Hij was een paar weken geleden met 27 messteken om het leven gebracht en lag nog steeds in de kist opgebaard op de eetkamertafel.

Dan was er nog de onderhuurder, Tobe Honest, die zich tegen de tijdgeest in per paard verplaatste. En dan dat cadeautje voor de regisseur, voor het hele hoorspelteam eigenlijk: de Leptoptilos crumeniferus, de Afrikaanse Maraboe waar vogelaars uit de Benelux al dagen verwoed naar op zoek waren en die tijdens de opnamen in de tuin van de weduwe was neergestreken.

En inspecteur Al Zhymer die aan het slot van de vorige aflevering op de pc van de weduwe zogenaamd op de website van de NS wilde kijken hoe laat zijn trein ging, maar eerst via Google probeerde te ontdekken hoe je ook weer een goede appeltaart bakt, want dat zou hij vandaag doen - zo had hij zijn vrouw beloofd. En toen. Stuitte hij. In het Google-venster op de zoeksuggesties: How to kill a husband/How to kill a lover/How to kill your man/How to stab a duke.

[muziek evt. uitfaden]

Zhymer keek de weduwe doordringend aan. De weduwe speelde de vermoorde onschuld. Wat niet betekende dat Zhymer een nieuwe moordzaak voor zijn kiezen kreeg. Nee hoor, die zogenaamde onschuld was al vaker voor zijn ogen om zeep geholpen; daar maakte hij meteen korte metten mee.

Maar die weduwe was een gehaaide tante, die al drie eerdere echtgenoten onder mysterieuze omstandigheden had verloren. Nou ja, mysterieus, zeg maar ronduit verdacht: de eerste werd verpletterd door de antieke servieskast die daarvoor al 200 jaar onwrikbaar op zijn plaats had gestaan, haar tweede man stierf na een fatale val van een dwergpony en echtgenoot nummer drie kreeg een ski-ongeluk op langlaufski’s, waarbij hij op zijn rug viel en de stalen punten van de lange stokken op wonderbaarlijke wijze zijn hart en keel doorboorden. Ook de Scandinavische experts die waren ingevlogen hadden zoiets nog nooit gezien.

[weduwe] ‘Maar inspecteur, wat wilt u eigenlijk suggereren. Met die suggestieve blik. Ja, die ken ik inmiddels wel hoor, na die incidentjes met mijn vorige ventjes. Maar wat denkt u nu, ik ben een oude vrouw, een digibeet bovendien. Ik weet niets van die MP Premium Power met i3 processor en 500GB schijf. Ik weet amper hoe je dat ding aanzet. En bovendien, even los van het feit óf ik mijn man zou hebben vermoord –iets dat hij overigens meer dan verdiende, maar dit ook weer terzijde, [weduwe is de weg kwijtgeraakt] ehh waar ben ik nu eigenlijk in mijn betoog?

[Zhymer, kribbig]. ‘Ja, dat is uw probleem.’

En toen werd de weduwe ook nog afgeleid door een irritant geluid.

[Meindert laat ballon leeglopen. Let op: daarna opblazen en dichtknopen]

De weduwe beende naar de keuken en kwam snel weer terug.

[weduwel] ‘Ik weet het weer hoor, u heeft ongevraagd in mijn zoekgeschiedenis zitten neuzen: dat is wederrechtelijk verkregen bewijsmateriaal.’

[Zhymer] ‘Ik heb dat wél gevraagd.’

[weduwe] ‘Neenee, u zei dat u naar de website van de ns ging.’

[Zhymer, hakkelend] ‘Euh, ik wist het exacte webadres niet meer,’ hakkelde Zhymer, ‘dus dacht er via How to surf naar de NV Nederlandse Spoorwegen achter te komen.’

[weduwe] ‘Ach, quatsch! Iedereen weet toch dat het www.ns.nl is, dat www.dwdd.nl de website van De Wereld Draait Door is en dat die van de bieb van Groningen www.mijneigenbibliotheek.nl slash groningen slash is.’

[Al Zhymer] ‘U lijkt aardig bekend op het wereldwijde web voor iemand die niets van computers zegt te weten,’ kaatste de inspecteur keihard terug.

[weduwe] ‘Ach man…’

[Meindert kleppert met briefopener op het tafelblad]

Hun gekijf werd onderbroken door het geklepper van de Marabou.

[weduwe en Zhymer in koor] ‘Hou ‘ns je lelijke snavel!’ zeiden de twee bekvechters ongeveer in koor.

Zhymer trok zijn dienstwapen en schoot de exoot met één precisieschot dood.

[Meindert laat ballon knallen]

[weduwe] ‘Mmm, dat is niet zo fraai, inspecteur’ zei de weduwe.

[Meindert kleppert met de bakjes]

Paardengetrappel, dat kon maar één ding betekenen: Tobe Honest was terug.

[Tobe] ‘Ja, daar ben ik weer. Ik was nog wat vergeten.’ Hij raapte het bebloede mes en de roodbesmeurde handdoek van het bijzettafeltje.

[weduwe verzuchtend] ‘Ja hoor, daar heb je de inspecteur weer met zijn suggestieve blik.’

[Tobe] ‘Ja, ziet u, ik werk in een islamitische slagerij,’ verklaarde Honest.

[Zhymer] ‘Dat verklaart dan zeker ook die dode varkens in de achtertuin.’

[Tobe] ‘Nee hoor, die lagen daar al voordat ik hier mijn intrek nam. Bovendien neem ik mijn werk niet graag mee naar huis. En een varken is onrein, op mijn huidige werkplek althans.’

[Zhymer schamper] ‘Ja, vooral als ze al een paar weken in de tuin liggen te rotten.’

[de weduwe, plots fel] ‘Die varkens heb ík daar neergelegd, meneer Zhymer. Het zal u verbazen, maar dat is een soort eerbetoon aan mijn man. Hij was namelijk geboren in maart 1935 en dus –zoals wij allen natuurlijk weten- volgens de Chinese astrologie een Varken. En een varken is –en dan citeer ik even de website www.plazilla.com: begripvol, edelmoedig, bevlogen, aardig en innemend, sympathiek, iemand waar je van op aan kunt, ietwat lui en kleinzielig. Dat laatste klopte wel. Na twee steaken begon-ie al te jammeren.’

[Igor maakt ratelend geluid met woodblock] De spanning was even om te snijden.

[Zhymer, verrast] ‘Wat zegt u: na twee steken? Na twee messteken bedoelt u?’

[weduwe] ‘Nee, ik heb het over de steak, de biefstuk. We hadden een eet-wedstrijdje, maar na twee steaken begon ie al te klagen over zijn maag.’

[Zhymer] ‘Het meervoud van steak is steaks hoor.’

[weduwe] ‘Oh, nou ja, whatever. Mijn engels is altijd crap geweest. Hoe dan ook: Piet heeft de hele avond liggen jammeren…’

[Tobe] ‘Als u het niet erg vindt ga ik weer terug naar mijn functie, het is toch zeker een uur gaans met het paard. En ik zit nog in mijn proefperiode.’

[Weduwe) ‘Zeg Tobe, er zijn sinds jouw afwezigheid weer diverse windvlagen de revue gepasseerd. Zou je weer even willen bla…’

[Tobe, in ‘t Duits] ‘Blasen nah, schöne Witfrau? Aber selbstverständlich!’

De onderhuurder gaf een knipoog. Waarop de weduwe het welbekende gebaar maakte: de gesloten vuist die met stotende bewegingen diagonaal richting de mond gaat met daarin de tong die in dezelfde frequentie tegen de binnenwang duwt waardoor de buitenwang telkens opbolt – alsof de eikel van een volwassen stijve penis –zoals in de fellatio usance is- er stotend tegenaan duwt.

Die twee waren al aardig op elkaar ingespeeld, constateerde Zhymer scherp.

[weduwe] ‘Ik zie u wel weer kijken hoor, inspecteur, maar dit is niet wat u denkt. Gisteren kwamen Tobe en ik erachter dat we allebei op een blauwe maandag Duits hebben gestudeerd. En dan krijg je vanzelf dit soort Germaanse humor.’

[Tobe] ‘Nou ja, blauwe maandag…u heeft dat in de jaren veertig toch zo’n vijf jaar gedaan, mevrouw?’

[weduwe, fel] ‘Zeg Tobe, jij neemt geen dooie koeien mee van je werk, dus laten we die van mij ook niet uit de sloot halen, ja?!’

[Zhymer] ‘Dan zal ik het ook niet over uw vorige echtgenoten hebben, mevrouw. Maar mijnheer Honest, voor u weer weggaat: mevrouw zegt dat zij niets van computers weet. Heeft u misschien deze computer recentelijk nog gebruikt?’

De weduwe, die achter de inspecteur stond, gebaarde driftig naar Honest dat hij ja moest zeggen.

[Honest] ‘Euh, jawel, mijnheer,’ loog Honest, die zijn middlename not weer ‘ns waarmaakte.

[de weduwe] ‘…en dat verklaart dan ook meteen het met bloed besmeurde toetsenbord,’ haastte de weduwe zich te zeggen.

[Zhymer] ‘Ach natúúrlijk, dat is islamitisch bloed dat u per ongeluk heeft meegenomen van uw werk.’

[weduwe] ‘Wat ik al zei inspecteur, u verdoet…’

[Zhymer] ‘…mijn tijd,’ vulde Zhymer aan. Ook hij begon al een leuk verbaal team te vormen met de weduwe. ‘Misschien heeft u gelijk. Maar ik neem toch maar even een monstertje mee voor het lab,’ zei hij voor het eerst in zijn 42-jarige carrière. Die hele bedrijfsranglijst kon hem ook gestolen worden. Wat had je daar nou aan, zo’n ingelijste oorkonde. En dan nog een eervolle vermelding in het huisorgaan, dat –sinds het van papier was overgegaan op een website- ook danig aan betekenis had ingeboet.

[Kees blaast en maakt knapperend geluid met klittenband]

Terwijl de weduwe weer bij de haard knielde en het op een blazen zette, wendde de inspecteur zich tot Tobe Honest en fluisterde:

[Zhymer fluisterend] ‘Zeg mijnheer Honest kunt u mij even helpen? Ik wil graag dat recept nog even uitprinten, maar ik weet niet welke printer ik moet kiezen.’

Dit was een meesterzet van Zhymer, die niet geloofde dat Honest iets van computers wist. Hij had al gemerkt dat hij ook een man van de oude stempel was: iemand die zich per paard verplaatste, Duits studeerde en schapen nog onverdoofd slachtte.

[Tobe] ‘Ehhhh, ik ehhh…

Honest begon te hakkelen en wilde al bekennen, nee, niet de moord, maar dat hij niets van computers of printers wist, toen de weduwe snel tussenbeide kwam….

[weduwe, vilein] ‘Zeg mijnheer Zhymer, wist u dat op het doden van een bedreigde vogelsoort een forse gevangenisstraf staat? En me dunkt dat de Leptoptilos crumeniferus ook op de Rode Lijst staat. Dat zou toch een vervelend eind zijn van uw dienstverband nietwaar: oneervol ontslag, door het slijk gehaald in de media en last but not last uw koppositie kwijt in het bedrijfsklassement. Als u deze zaak verder laat rusten, dan zal Tobe zich bekommeren om de Karaboe.’

[Tobe] ‘Met plezier mevrouw, daar kan ik wel een lekker halal pasteitje van maken.’

Zhymer wist dat hij geen keus had, maar corruptie…jeetje, dat was geen kattenpis. Je las er wel ‘ns over op de buitenlandpagina’s of zag het op tv, maar nu kwam het opeens heel dichtbij. Daar moest hij toch even over nadenken.

[Zhymer] ‘Geef me een paar uur,’ zei hij, trok zijn lange regenjas aan en stond al bij de deur.

[Tobe, luid] ‘Het pasteitje wordt er niet beter op hè, inspecteur. De vogel is nu nog lekker mals, dus ik zou niet te lang wachten met uw beslissing.’

[weduwe, ook luid en pesterig] ‘Joehoe inspecteur, u heeft nog niet gekeken hoe laat uw trein gaat.’

[Zhymer luid] ‘Ik wacht wel. Bovendien heb ik mijn Sudoku-boekje bij me. En ik kom er zelf wel uit hoor, dank u! Goedemiddag!’

[Meindert slaat de deur dicht]

Zhymer sloeg de voordeur met kracht dicht. De weduwe was alweer achter de pc gekropen.

[weduwe] ‘Zeg Tobe, wil je even het duizenddingendoekje en de allesreiniger pakken? Die domme inspecteur is vergeten een bloedmonster te nemen.’

Terwijl de weduwe driftig de toetsen poetste en er een hele lange en rare zoekterm in het Google-kader verscheen, stond de rijzige Honest achter haar. Zijn grote slagershanden rustten op haar frêle schouders. Ze keek steels achterom.

[weduwe] ‘ns even kijken wat voor een lekkere Karabou-pastei er op het internet staat.’

[Honest] ‘Ik zou gewoon bij de fazantenpastei kijken, mevrouw. Nee, dat is met een z. Zal ik ‘m trouwens alvast in de diepvries leggen?’

[weduwe] ‘Nee, wacht nog even Tobe. Die inspecteur kan nog wel eens met een verrassing komen, we mogen hem niet onderschatten.’

[Igor tikt met drumstok op het plastic woodblock=specht]

Afgeleid door een specht, struikelde de inspecteur bij het smeedijzeren tuinhek over de bladblazer die de onderhuurder was vergeten op te bergen.

[Meindert zet de föhn aan]. EIND

De wereldpremière van deel 3 is donderdagavond 14 mei om ca. 20.30 in de Kroeg van Klaas, Groningen. Toegang: gratis.



  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post295