Over schrijven en schrijversGeplaatst door Igor Wijnker do, april 29, 2010 20:50:56Het typische van de Sportboek van het jaar-verkiezing is dat je niet –zoals bij al die literaire prijzen- slechts één winnaar hebt en verder louter verliezers. Nee hoor, de nummers 2 en 3 krijgen namelijk ook een aantal veren in de kont gestoken. (Minder leuk is dat de winnaar zelfs geen rooie cent krijgt, maar slechts een beker die hij over een jaar nog moet teruggeven ook)
Dus werden mijn boek en ik (die door diepe dalen zijn gegaan) deze week tijdens de feestelijke bijeenkomst in het Olympisch Stadion even op een schild gehesen.
We kregen een ovationeel applaus van honderden handen, juryvoorzitter en oud-IOC-lid Els van Breda Vriesman sprak van een bronzen plak en las vervolgens het juryrapport:
Ton Boot, de meest succesvolle basketbalcoach van Nederland ooit, verdiende een biografie. Probleem was wel dat er al zoveel bekend was. Igor Wijnker begreep dat het nog dieper graven in het leven en werk van deze door velen bewonderde coach en diens fascinatie voor winnen alleen mogelijk was door jarenlang onderzoek en een aanpak die vergelijkbaar is met die van Amerikaanse sportbiografen.
“Een verhaal begint pas te leven nadat ik met vijftig mensen heb gesproken,” zei de gelauwerde sportschrijver Gary Smith hier ooit over. Wijnker voegde daad bij deze woorden en schetst na gesprekken met zeer veel betrokkenen een overtuigend beeld van een gevoelsarme, egocentrische, van basketbal bezeten Einzelgänger.
Bezeten is een indrukwekkende biografie, maar het plaatste de jury ook voor een probleem. Had Wijnker nu één, of twee boeken geschreven over de basketbalcoach? Het niveau van beide delen – het eerste is een beschrijving van zijn leven en in het tweede volgt hij Boot tijdens zijn laatste seizoen als coach van de Groningse Capitals – schoof deze vraag van tafel. Vandaar ook deze terechte nominatie voor de Nico Scheepmaker Beker.
De winnaars Erik Brouwer (1e), Nico Dijkshoorn (2e) en Igor Wijnker (3e)
Daarna lauwerde ze Nico Dijkshoorn (2e plaats) en winnaar Erik Brouwer. Ik voelde me vereerd om naast deze twee uitmuntende schrijvers plaats te nemen, maar eigenlijk heb ik het beste sportboek van het jaar 2009 geschreven. Ga maar na:
Spartacus, het boek van Erik Brouwer is een subliem gedocumenteerde en briljant geschreven familiegeschiedenis, waarin sport echter zijdelings aan de orde komt.
En de roman van Dijkshoorn, De Tranen van Kuif den Dolder, heeft sinds kort zelfs een andere code en ligt dus niet eens meer bij de sportboeken maar bij de literatuur, omdat vrouwen er zo goed op reageren als hij er in het openbaar uit voorleest.
Er was dus zelfs enige opluchting bij de Groep Dijkshoorn dat hij níet had gewonnen.
Maar ik zal de organisatie hier niet mee lastig vallen. Ik ben namelijk zeer content met mijn plek en heb ook echt het gevoel dat ik brons heb gewonnen.
Bovendien hoorde ik op deze feestelijke dag (ik had 's middags ook nog eens een prachtige 12-snarige gitaar voor weinig op de kop getikt) tot mijn aangename verrassing dat er van mijn boek toch alweer ruim 2500 exemplaren zijn verkocht.
En ik was oprecht blij voor winnaar Erik Brouwer, die een veel groter lezerspubliek verdient. Ik ben nog maar net begonnen in zijn laatste boek, maar al na enkele bladzijden was ik zo onder de indruk van Spartacus, dat ik toen al vond en voorspelde dat dit boek de Nico Scheepmakerbeker zou winnen.
En let op hè: mensen die niet van sport houden, kunnen dus gerust het boek van Brouwer gaan kopen en lezen. Maar dat geldt uiteraard ook voor mijn boek.
Over schrijven en schrijversGeplaatst door Igor Wijnker za, februari 20, 2010 16:47:55Vorige keer ging het niet door wegens sneeuwval, gladde wegen en weigerende treinen.
Het lijkt me sterk dat het deze keer weer wordt afgelast. Kortom: komt allen zondagmiddag naar de Centrale Bibliotheek van Groningen naar dit evenement. Al was het alleen maar om de literaire hotshot van dit moment Franca Treur te aanschouwen en beluisteren:
Ik ben de lokale hotshot en zal vooral aan de tand worden gevoeld over mijn laatste bestseller.
Derde gast is Lupko Ellen die iets gaat vertellen over boeken die hij de moeite waard vindt.
Interviewer van dienst is wederom Coen Peppelenbos.
Over schrijven en schrijversGeplaatst door Igor Wijnker vr, december 18, 2009 14:40:42Na deze bespreking had ik er al rekening mee gehouden.
Opgenomen worden in een jaarlijstje.
Deze week was het zover.
Volgens de sportboekenbespreker van Het Parool is m’n boek Bezeten, De winnaar & het laatste seizoen een van de beste sportboeken van 2009.
Wat zoiets oplevert? Trotse ouders, een pocherig stukje op dit weblog, misschien iets op de site van de uitgever, maar verder…geen snars natuurlijk. Tenzij jullie nu eens de raad van zo’n belezen recensent ter harte nemen en dit boek gaan kopen.
Over schrijven en schrijversGeplaatst door Igor Wijnker ma, oktober 12, 2009 19:03:07
Het was tussen de pondjes paling, kisten uien&winterwortelen (20 kg), varkensrollades, taarten en bloeiende planten toch een historisch moment voor de schrijver, vrijdagavond in Zaal Bloemenlust te Breezand. De grote zaal met het extreem lage plafond die – besef ik nu pas – van grote invloed is geweest op mijn leven.
Als serieuze tiener met vlashaartjes op mijn bovenlip en de stille ambitie om profvoetballer te worden zag ik in de jaren tachtig onze Engelse logees, twee voorbeeldige knullen, zaterdagavond transformeren op de dansvloer van Zaal Bloemenlust. Net als al die andere spelers van het jeugdteam uit Hull dat deelnam aan het eerste internationale voetbaltoernooi van mijn club ZAP. Die uitbundige en iets te gretig met aftershave besprenkelde Britten brachten de hoofden op hol van alle Breezandse meisjes. En ik zag opeens dat er meer was in het leven dan voetbal. Met brakke lijven en rode drankhoofden won Hull de volgende dag natuurlijk ook nog het toernooi. En mijn nieuwe held David, de blonde krullenbol met z’n O-benen, werd ook nog de beste speler van het toernooi, terwijl hij ’s ochtends nog in onze wc op de begane grond had gekotst.
Afgelopen vrijdagavond, kort voor aanvang van de jaarlijkse kerkveiling ten behoeve van de parochie Sint Jan De Evangelist, zag Zaal Bloemenlust er heel anders uit. Keurig gedekte tafels en een laag podium waarop de te veilen artikelen waren uitgestald. Liefst 496 in totaal, zag ik in het catalogusboekje. Geschonken door plaatselijke ondernemers.
Of ik mijn laatste boek wilde signeren en schenken, vroeg een kennis enige weken geleden telefonisch.
Wilde ik wel.
Ik was niet aanwezig bij de veiling, maar vroeg twee correspondenten van dit weblog die hun zinnen hadden gezet op nr. 99 (de Vuurkorf Artemis) om de volgende dag verslag uit te brengen in woord en beeld.
Het was een lange zit en er was al diep in de buidel getast voor ondermeer het Geurpakket Vrouw-Man, een paar handgebreide geitenwollen sokken maat 40/41, een kanarie, een verlengsnoer 230 V (15 mtr, extra zware kwaliteit), een gietijzeren brievenbus op voet, twee kaartjes voor optreden van de 3 J’s in De Kampanje, een kettinkje, een avond gebruik van een mobiele biertap incl. glazen/dienbladen en 30 ltr bier, een gezellige Breezandse klaverjasavond op de pastorie op 5 februari 2010, een diner voor 4 personen thuis bij pastoor Berkhout in Alkmaar, met als hoofdschotel vis van Volendamse kwaliteit d.d. 20 november 2009, een Braun haardroogkap, een half uur ponyles van Karin Berbee op “Tokkie l’avenir”, een bon voor 4 liter erwtensoep (met goud bekroond), een haas en fles drank - af te halen tussen 1 dec. 2009 en 15 jan. 2010, een AZ-shirt met handtekening van Stijn Schaars.
Het liep tegen middernacht toen eindelijk nr. 421 werd geveild. Mijn correspondente stond ver weg bij het nemen van onderstaande foto.
Wie uiteindelijk in het bezit is gekomen van het boek is niet bekend.
Wie het ook is: iemand die tachtig euro over heeft voor mijn geesteskind krijgt een plaatsje in mijn hart.
PS: Er lijkt een geheel nieuwe markt te zijn aangeboord. Inmiddels ligt er – op verzoek van een mij zeer dierbare mecenas – hier ook al een gesigneerd exemplaar klaar voor de kerkveiling van de Onze Lieve Vrouwe Praesentatie in de Spoorbuurt. Dat is de kerk waarin ik ben gedoopt, mijn eerste heilige communie heb gedaan, uit volle borst heb meegezongen, honderden kurkdroge hosties heb moeten wegslikken - en echt niet dat wij dat met een slok wijn mochten doen. Uiteindelijk wendde ik mij af van de kerk en het geloof, maar we hebben elkaar weer gevonden. Nog een paar honderd van deze veilingen en Bezeten kan worden herdrukt.
Over schrijven en schrijversGeplaatst door Igor Wijnker di, juli 21, 2009 10:46:21
Vandaag kennis gemaakt met de Belgische schrijfster Christiane Beerlandt.
Een bijzondere vrouw, wat alleen al blijkt uit haar werkwijze. Zo schreef mevrouw Beerlandt namelijk haar ruim duizend pagina’s dikke boek ‘De Sleutel tot Zelf-Bevrijding’, waarvan meer dan honderdduizend exemplaren werden verkocht:
‘Ik heb elfhonderd briefjes geschreven, met op elk een ziekte. Vervolgens pakte ik een briefje zonder te zien welke ziekte er op stond. Ik opende mij voor mijn diepste zielskern, de bron, en stemde mij af op de frequentie van waarheid. Heel sterk geconcentreerd vroeg ik naar de diepste oorzaak van de ziekte op het briefje dat ik dan in mijn hand had: waar precies begint deze ziekte psychologisch te ontkiemen? En allez, dan typte ik snel het antwoord op dat helder en klaar doorkwam.’
Dank dagblad Trouw, ik geloof dat ik het nieuwe schrijven heb ontdekt.
En een manier om nooit meer ziek te worden.
Hier kun je dit fascinerende interview in zijn geheel lezen. Ongeneselijk zieken en nabestaanden of overlevers van de holocaust en slachtoffers van incest of verkrachting kunnen dat beter niet doen. Want om met mevrouw Beerlandt te spreken: jullie hebben er eigenlijk zelf om gevraagd.
Over schrijven en schrijversGeplaatst door Igor Wijnker ma, april 27, 2009 11:27:03Een overlijdensadvertentie kun je op twee manieren opvatten, weet ik nu. Misschien is het overdreven, maar ik krijg een wat onbestemd gevoel bij de (overlijdens)commercials van Volvo en Sony Music.
