igorblogt

igorblogt

Hier staan veelal persoonlijke verhalen.

Ik ben ook behoorlijk actief op Twitter: kijk maar.
En heb zelfs een website: www.igorwijnker.nl

e-mail uit Portugal

radio-notitiesGeplaatst door Igor Wijnker zo, september 19, 2010 19:16:17

Ik denk wel eens: Wat een gedoe allemaal, elke week zo’n radioprogramma maken. Die gedachte dringt zich bijvoorbeeld op als ik een technische blunder bega en de artiest moet vertellen dat gedurende het gehele interview van ca. 25 minuten de pauze-knop was ingedrukt.

Nogmaals, excuses Erik de Jong. Ik achtte je al hoog vanwege je muziek, maar je blijkt ook een empathisch mens te zijn. Na maandagavond kun je bij mij nooit meer stuk.

Het was sowieso een boeiende avond, de eerste in de reeks Bloedende Harten van Studium Generale. Komende maandagavond vertellen Huub v/d Lubbe en Stef Bos over het schrijven van songteksten.

En toch, weer terug door de regen. Met al dat materiaal. Moet ik allemaal nog gaan monteren.

Voor wie eigenlijk?

Ik krijg namelijk zelden tot nooit respons van luisteraars en heb het –hopelijk misplaatste- idee dat er gemiddeld waarschijnlijk drie mensen naar mijn programma luisteren: mijn vrouw (voor de mensen die het nog niet wisten: op 31 augustus heb ik in het gemeentehuis van Zuidhorn luid en duidelijk ‘ja’ gezegd), mijn technicus Eddy Korma en OOG-anchorman Gert van Akkeren die voor mij een programma presenteert en meestal nog een half uur blijft plakken. (Mijn moeder kan het programma niet beluisteren)

Ik had me al stilletjes voorgenomen om het aantal interviews de komende tijd te beperken en voornamelijk alleen nog mijn favoriete muziek te gaan draaien; slurpt ook al veel tijd op hoor, lieve luisteraars.

En dan krijg je op een dinsdag deze e-mail uit Coimbra, een stad waaraan ik zeer goede herinneringen heb, maar dit terzijde.

Hi Igor

Listen, I really have to write you this email. Your radio show on OOG is an
absolute pleasure... Thank you so much for doing it!

You know, I was looking in the internet for a radioshow that could give me
some insight on dutch speaking bands and projects. Working in a radio
myself, I thought the best plan was to find a nice dutch university radio
station where people, having the freedom to choose their own playlist,
usually do have very good taste. I came across OOG and I found out Wijnkers
Woensdags. No dutch speaking/singing projects, but a really good fm
companion :)

Can I ask you something? Could you please put some playlists next to your
podcasts? Imagine you have a thousand fans that don't know that much dutch
yet...
http://www.igorwijnker.nl/radio.html

Thank you again for your radio program, it's a real treat

take care

Ines

Ik kan het nog nauwelijks geloven, maar hier kan deze radiomaker weer even mee vooruit.

  • Reacties(2)//deblogger.igorwijnker.nl/#post131

Zullen we beginnen?

radio-notitiesGeplaatst door Igor Wijnker wo, augustus 25, 2010 15:30:11

Met brakke lijven wandelen we rond het middaguur van de festivalcamping naar het dorpje Haldern. Alsof we terug in de tijd lopen: langs boerenland, vaker gepasseerd door een tractor dan een auto. De wc-rol is mee voor noodgevallen. Ik heb na twee etmalen nog steeds niet gekakt. Die Dixie-toiletten met zwemmende drollen nodigen op een of andere vreemde manier niet uit tot toiletbezoek. De maïsvelden daarentegen.

We betreden de bebouwde kom en passeren een groepje mensen in het zwart, de gezichten ernstig. Krakend komen er radertjes op gang in mijn alcoholische brein: er staat toch geen emocore-band geprogrammeerd? Terwijl ik peins ontwaar ik rechts een kerkhof, met nog wat treurende mensen in het zwart.

We moeten op de stoep om een auto heen waar een rouwende staat te roken. Ik zet mijn meest neutrale gezicht op.

Een paar seconden later komt een auto naast ons tot stilstand en stapt OOG-collega Martijn Middel (van het onvolprezen programma Oorsmeer) en zijn vriendin uit. Ze zijn op weg naar hun ontbijt (denk ik) en Martijn wijst ons de route naar de Haldern Pop Bar waar weldra Moss gaat optreden. Ik schreef hier al eens een klagerig stukje over de door Hilversum genegeerde band. Kort daarna braken ze echt door en inmiddels worden ze zelfs overdag op 3FM gedraaid. Misschien heb je de mannen dit weekeinde zien gloriëren op Lowlands.

Dit verhaal van hun Duitse debuut speelt een week eerder.

Als we arriveren staat en zit er al heel wat festivalvolk en in de bar is het blijkbaar zo warm en vol dat mensen door het raam naar buiten kruipen. In de eerste persoon meen ik Kim Janssen te herkennen. Kort daarna volgen andere leden van de Groningse band The Black Atlantic. Ze worden begeleid door applaus.

De kroeg loopt leeg en vanwege de drukte gaan wij vast naar binnen. The Black Atlantic geeft daarna op het pleintje voor het café nog een toegift – zie ik later pas op youtube. Nou ja, je kunt niet alles hebben. Wat we dan weer wel hebben is witbier uit glas: een verademing na dat lauwe bier uit blik en evenementenpis uit plastic.

Zitplaatsen zijn er niet, dus gaan we pal voor het podium staan en toekijken hoe ze in Godsnaam vijf personen plus instrumenten&versterking op het podium van twee bij vier meter krijgen. Alleen de pedalenbakken van de twee gitaristen, gitarist/toetsenist en bassist beslaan gezamenlijk al zo’n twee vierkante meter.

Omdat het café al is afgeladen moet de op- en afbouw door het raam. De twee bands werken eendrachtig samen. Uit het schizofrene leven van een popmuzikant: in Nederland op handen gedragen (lees maar), hier gewoon zelf je versterkers dragen. Je kunt zeggen: dat doet afbreuk van de rock&roll-mythe, maar ik vind het wel sympathiek. En ze doen het ook met plezier.

Het biedt ook een interessant kijkje achter de schermen, zo voor het podium. Zanger Marien heeft z’n eigen microfoonkabel, drummer Finn heeft z’n kit heel laag. We moeten wel een beetje ruimte maken voor de microfoonstandaards die niet meer op het podium passen.

Tijd voor een soundcheck is er niet. Is ook nauwelijks nodig voor deze geoliede machine, die staat te popelen om te beginnen. Alleen het sample-apparaat doet het niet. De drummer komt omhoog (ontwijkt hierbij handig de schemerlamp die ongeveer tegen zijn hoofd hangt), aan zijn hand bungelt een kabel met een plug. ‘Ehhh, misschien een detail, maar is het een idee om deze ergens in te doen?’

‘Doe ‘m maar in mijn versterker,’ zegt Marien achteloos.

De ontspannenheid kenmerkt de band die blaakt van het zelfvertrouwen. En ook de volgepakte Haldern Pop Bar gaat voor de bijl. Ook al blijkt het een thuiswedstrijd (Marien: ‘Zijn hier nog mensen uit Nederland?’ Hele kroeg: Jaaaaaahhh!!!’) Maar ook het handjevol Duitsers wordt meegesleept.

Je kunt onmogelijk stilstaan bij deze pakkende liedjes en vooral de opzwepende drums. En hoe belangrijk de drummer is bij Moss, weet ik nu. Vooral dankzij dit krachtige beeld: de vier mannen met gitaar, bijna identiek staand naast elkaar, de bezwete hoofden een kwartslag naar links gedraaid, anticiperend op wat de drummer gaat doen.

Ondanks het vroege tijdstip is de sfeer in de Haldern Pop Bar uitzinnig. En na afloop blijken ook de mensen buiten zich uitstekend te hebben vermaakt. Volgend jaar maar in de tent of op het hoofdpodium van Haldern.

Van de mannen van Moss zijn we nog niet af –tenzij het buitenland ze gaat weglokken.

En straks in ieder geval in mijn programma.

Net als Villagers, de band rond Conor J. O’Brien die mij in de spiegeltent tot tranen roerde, maar dat is een ander verhaal.

PS: Beginnen? Niet dus, ontdekte ik toen ik woensdagmiddag de redactievloer van OOG betrad. 'De programma's beginnen volgende week pas,' zei anchorman Gert van Akkeren. 'Hadden ze dat niet gezegd?'

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post130

Een klassiek radiofragment

radio-notitiesGeplaatst door Igor Wijnker zo, juli 04, 2010 14:44:58

De uitzending was bijna afgelopen. Ik had net een telefonisch interview gedaan met de zanger van de Groningse band We Swim You Jump, het laatste lied laten instarten door technicus Eddy en afgekondigd met de abusievelijke woorden: ‘Tot volgende week. Laatste keer… Wijnkers Woensdag.’ Ik bedoelde natuurlijk: de laatste keer van dit seizoen.

Daarna liep ik naar de ruimte van Eddy, waar mijn collega Roel van het volgende programma (Jazzoog) reeds was gearriveerd. Roel maakt dit programma al jaren voor OOG Radio. Tegenwoordig neemt hij zijn uitzending vantevoren thuis op en neemt die opname (gebrand op een cd) mee naar de studio. Eddy helpt hem altijd even met het opstarten.

Roel heeft wel eens gezegd dat hij blij is dat ik tegenwoordig met mijn programma vóór hem zit. Maar ik ben minstens zo gesteld op Jazzoog. Na de uitzending stroomt er meestal nog wat adrenaline door mijn aderen, maar zodra de sonore stem van Roel klinkt, gevolgd door het eerste lied (liefst van een vaak gedraaide lp) daalt er een rust in mij neer. Dat is de magie van radio: ik word direct meegevoerd naar vroeger. Toen het leven nog in zwart-wit was en lekker overzichtelijk. Toen je nog geen PVV had, maar gewoon de Ku-Klux-Klan.

De meeste opnamen van Roel zijn meer dan vijftig jaar oud. Het is muziek uit de hoogtijdagen van de radio en van de kranten. En terwijl ik luister naar zo'n krakerig lied, doe ik de lichten uit in de opnamestudio en de lege redactiezaal. Eddy geeft nog wat technische tips aan Roel en kort na 19.00 uur verlaten Eddy en ik meestal gelijktijdig het pand Met achterlating van Roel.

Die daar in z’n eentje naar zijn programma zit te luisteren, in de gerieflijke lederen fauteuil achter de schuiven en knoppen. Ik houd van dit vredige en klassieke beeld: de jazzman, alleen in de verlaten en wat donkere studio. De laatste weken had Roel echter technische problemen, vertelde hij afgelopen woensdag op ernstige toon. Cd's met tikjes erin. Het vredige tafereel bleek minder idyllisch dan ik dacht: terwijl ik rustig naar huis fietste, zat Roel te vloeken en te tieren in de studio.

Gelukkig wist Roel nu eindelijk wat de oorzaak was: zijn cd-recorder had een vieze laser. En dat had hij heel eenvoudig verholpen door een cleaning-cd. Terwijl Roel dit triomfantelijk vertelde, stopte hij een cd in de bovenste speler van de studio. Uit de studioboxen klonk een klassiek muziekje. Eddy en ik schrokken ervan en bekritiseerden hardcore jazzman Roel om zijn curieuze muzikale koerswijziging. Hij stelde ons meteen gerust met de mededeling dat dit de bewuste cleaning-cd was. Daarna klonk inderdaad een vrouwenstem die cleaning-instructie gaf.

'Nog een keertje,' zei Roel. ‘Wordt-ie lekker schoon van.’

We babbelden wat, tot Eddy na anderhalve minuut plotseling wit wegtrok. Er bleek een rood lampje te branden.

Je kunt dit nu al klassieke radiofragment horen aan het einde van de uitzending, vanaf ca. 54.50min.

  • Reacties(3)//deblogger.igorwijnker.nl/#post129

The Drums in de uitzending van zwarte woensdag 9 juni

radio-notitiesGeplaatst door Igor Wijnker vr, juni 11, 2010 14:55:01

The Drums, dat is de band die met "Let's go surfing" de zomerhit van 2010 heeft gemaakt en mogelijk de wereld gaat veroveren*, sprak ik zaterdagavond na een kort maar wervelend optreden in Vera. Omdat ik tegenwoordig van de radio ben nam ik dat gesprekje op, maar dan wel met een Voicetracer en met veel achtergrondlawaai dus de geluidskwaliteit is matig.

Je kunt dat gesprek en die zomerhit terugluisteren in de uitzending die nogal moeilijk op gang kwam (PVV zeg!!...want stond die koptelefoon in het begin hard!), en tamelijk stroef ging. Waarschijnlijk waren technicus Eddy en ik toch wat van slag door die verkiezingsuitslag en het besef dat wij in een raar land leven met heel veel domme, kortzichtige mensen.

In deze uitzending ook nog een telefoongesprek met Pim v/d Werken van de band Silence is Sexy die duidelijk stelling neemt tegen Wilders.

Dat helpt natuurlijk niets, maar mijn zegen heeft hij. Zo en nu ga ik de ramen lappen.

*na 9 juni durf ik niets meer met zekerheid zeggen. Dus het kan ook zijn dat je na deze zomer nooit meer iets hoort van The Drums.

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post123

Backstage bij Blaudzun en Kashmir

radio-notitiesGeplaatst door Igor Wijnker wo, mei 26, 2010 12:19:25

Heb genoeg meegemaakt de laatste weken, maar had geen zin om er over te schrijven.

Backstage in de Vera-kleedkamer bij Blaudzun, terwijl hij en de overige bandleden zich klaarmaakten voor het optreden. Dat ging er verbazingwekkend relaxed aan toe. Afgezien van het smeren van de keel van de zanger met een duistere vloeistof; Blaudzun beweerde dat het ammoniak was. Dat zou best kunnen, want na enig gegorgel klonken er buiten- en onderaardse geluiden uit de wc. Het contrast met zijn hemelse zang door de microfoon was frappant.

Sympathieke muzikanten. Mooi optreden.

Dat geldt ook voor dat van Kashmir, een Deense band die al 19 jaar actief is, maar die ik pas dit jaar ontdekte. Wie van Radiohead houdt wordt op zijn of haar wenken bediend.

Een dag voor het concert mocht ik drummer Asger Techau en gitarist/toetsenist Henrik Lindstrand interviewen. Ze arriveerden anderhalf uur later dan afgesproken, kwamen net uit de Nigthliner gerold na een lange busreis uit Zwitserland, waren doodop en wilden eigenlijk douchen. Weliswaar zeer voorkomende en welwillende kerels, maar het was een moetje.

Aan de interviewer de taak om er toch een boeiend gesprek van te maken.

En de reporter van Wijnkers Woensdag glipte na het Kashmir-concert nog even de kleedkamer in en sprak met Kasper Eistrup (zie foto), de charismatische blikvanger en songwriter van de band.

Je kunt de interviews en muziek hier beluisteren.

Hé, heb ik er toch wat over geschreven.

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post122

Nu ook online: de laatste uitzendingen

radio-notitiesGeplaatst door Igor Wijnker vr, maart 26, 2010 10:10:54

De laatste twee uitzendingen van m'n radioprogramma Wijnkers Woensdag zijn nu ook te beluisteren, waar en wanneer je maar wilt.

* Dit is de uitzending van 24 maart, met ondermeer interviews met Tim Knol en band.

* En hier staat de special van 17 maart. Thema: lente.

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post117
Volgende »