igorblogt

igorblogt

Hier staan veelal persoonlijke verhalen.

Ik ben ook behoorlijk actief op Twitter: kijk maar.
En heb zelfs een website: www.igorwijnker.nl

Troost bij FEBO

Dagelijks levenGeplaatst door Igor Wijnker do, september 29, 2016 13:40:24

Zo vet en toch zo dichtbij! meende ik even te lezen in bovenstaande advertentie in De Groninger Gezinsbode. Maar nee hoor, de FEBO moet ook zo nodig mee in die volledig doorgelagen gezondsmanie.
Naar de FEBO ga je voor een vette bek. Punt.

Gelukkig staat op de redactiepagina ernaast een stukje over de heropening die werd verricht door Michel Eckhart. Citaat: Deze FEBO-fan van het eerste uur heeft door een auto-immuunziekte een zwaar jaar achter de rug. Hij vond echter altijd troost bij FEBO. Na iedere ziekenhuisopname ging hij direct door naar zijn geliefde snack, het Speciaaltje.

Iemand die troost vindt in jouw winkel, ik zou ervoor tekenen. Maar FEBO-directeur Dennis de Borst wil méér. Dus zegt hij aan het eind van het artikel nog iets over de nieuwe huisstijl: "We hebben de kwaliteit van onze snacks terug laten komen in onze winkelinrichting, en dat is uitstekend gelukt."



  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post323

Meine Heimat (een potentiële hit)

Dagelijks levenGeplaatst door Igor Wijnker wo, september 28, 2016 16:03:23
Vandaag is in het Europees Parlement een lans gebroken voor het Nedersaksisch. Ik spreek weliswaar met een Noord-Hollandse knauw (met een vleugje West-Fries), maar heb toch ook een zekere voorliefde voor het Duits. Heb ik waarschijnlijk van mijn voorouders (de familie Winke(r/n/l)) die tot eind 18e eeuw in Cloppenburg woonden en ongetwijfeld Nedersaksisch spraken.

Dit lied over mijn Heimat speelde ik eerder dit jaar tijdens De Meindert, Igor, Jonge Boschfazant & Kesanova Show in de Kroeg van Klaas.

Een van de bezoekers -wiens naam en gezicht mij zijn ontschoten- bezwoer me zelfs dat dit een potentiële hit is. En daar herinnerde hij me een paar maanden later weer aan, toen hij tevergeefs had gevraagd of ik dat lied weer wilde spelen.

Ik weet niet op welke hitparade hij doelde, maar hoop dat deze opname hem bereikt en dat ik hem er een plezier mee doe. En als hij Meine Heimat bij een Nedersaksisch georiënteerde dj wil pluggen dan heeft hij uiteraard mijn zegen.

Het is in elk geval geschreven en gezongen in mijn beste Duits, en er zit een knipoogje naar The Scorpions in.

En hoewel er het een en ander schort aan de opname, gemaakt met een portable recorder aan de keukentafel, lijkt mij dit toch een mooie dag om het de wereld in te slingeren. Komt-ie:





  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post322

Kunstsubsidies en de lange termijn

Dagelijks levenGeplaatst door Igor Wijnker do, augustus 04, 2016 15:27:47
Twee portretten van Rembrandt, 160 miljoen euro.

Ik snap de opwinding over de toegekende kunstsubsidies heus wel, maar laten we niet te snel oordelen en ook naar de lange termijn kijken. Het is nu investeren en dan kan best even duren voor je de vruchten plukt.
Ik bedoel, over circa 380 jaar is het helemaal niet denkbeeldig dat er twee verloren gewaande liedjes van De Staat in pak-'m-beet Polen worden gevonden en dat die vervolgens worden aangekocht door de Belgische regering en Studio Brussel.
Laatstgenoemde zender zal onder meer alle opbrengsten van de Glazen Huis-actie aan dit goede doel besteden in plaats van aan het al eerder beloofde dagje uit voor de smartphone-bochelkinderen.
Het aankoopbedrag van 500 miljoen Amerikaneuro's (dat is omgerekend 600 miljoen huidige euro's, incl. inflatiecorrectie) lijkt nu heel veel, maar het zijn gewoon hele andere, onvergelijkbare tijden.
Had je in 1634 tegen Rembrandt gezegd dat die twee huwelijksportretten ooit nog 'ns voor 160 miljoen euro zouden worden gekocht door de staat (zonder hoofdletters) en een groot museum, had hij je waarschijnlijk raar aangekeken en gezegd: "ach joh, gekkie! Doe niet zo mal! (of hoe ze dat dan ook zeiden in die tijd) 160 florijnen, zul je bedoelen."

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post317

Tabee V&D! (Of: R.I.P geliefde slip)

Dagelijks levenGeplaatst door Igor Wijnker zo, februari 21, 2016 16:57:08

Ik mag graag de indruk wekken dat ik progressief en ruimdenkend ben. Maar de laatste jaren merk ik dat ik in veel opzichten behoorlijk conservatief ben en mijn afkeer tegen de nieuwe tijd blijft groeien. Telkens weer een nieuwe energieleverancier, ziektekostenverzekering, een nieuwe aanbieding voor een kranten- of smartphone-abonnement, nieuwe digitale facturen van een werkgever (“met dit instructiefilmpje kun je het in 30 minuten leren”). Weer een nieuw wachtwoord. En de vernieuwde en verbeterde internet- en telefoonverbinding .

Reparateur (de derde in twee weken): “Zo. Nu is uw verbinding 3x zo snel meneer!”

“Dat is leuk, maar ik heb liever dat het gewoon elke dag werkt. En dat we kunnen bellen.”

“In principe wel. En deze lijn is dus 3x zo snel, ideaal als je films wilt uploaden”

“Ik hoef geen films te uploaden.”

Graag zou ik willen afspreken dat we geen dingen meer veranderen die toch al goed functioneerden.

Ik was vorige week zelfs blij dat ik weer gewoon naar de tandartspraktijk kon bellen voor een afspraak voor ons gezin. De afgelopen jaren moest ik daarvoor drie digitale formulieren invullen. Mijn blijdschap was van korte duur. De vrouw aan de andere kant van de lijn hoopte en dacht dat het snel weer zou worden ingevoerd. Er moesten alleen nog wat euvels worden verholpen. Dit zou ongetwijfeld worden gedaan door het bedrijf dat dit geweldige systeem een paar jaar geleden had bedacht en geïnstalleerd. Uiteraard tegen een riant uurtarief. Maar dat wel zou worden opgehoest door de cliënten - zonder dat ze het doorhebben.

Ik kan extra genieten van simpele, betaalbare producten die het al jaren of decennia goed doen. Zoals van ons espressopotje dat –inmiddels helemaal zwartgeblakerd- nog steeds voor heerlijke koffie zorgt. Ik wil al die amateur-barrista’s niet voor het hoofd stoten, maar daar kan echt geen moderne machine tegenop.

Zo kocht ik jarenlang mijn onderbroeken (donkerblauwe slips, maat L) bij Vroom&Dreesman. Drie voor € 5,-, onverwoestbaar. Nou ja, als ze vaak genoeg wast en er heel veel uren mee op stoelen en fietszadels zit dan slijten ze op den duur wel.

Omdat het niet in mijn hoofd opkwam dat V&D ooit uit mijn leven zou verdwijnen vond ik het niet nodig om een flinke voorraad in te slaan. Ook niet toen een paar jaar geleden het V&D distributiecentrum –en grootste werkgever- in mijn dorp werd gesloten en er 110 mensen op straat kwamen te staan.

Dit had een signaal voor mij moeten zijn. Ook al was dit volgens de directie slechts een logistieke keuze en ontkende zij dat de keten in zwaar weer verkeerde.

Ik weet nog dat ik rond die tijd weer ‘ns drie slips aanschafte in mijn warenhuis (vestiging Groningen) en met vertedering naar een bejaarde man keek die in één keer wel twintig onderbroeken en tien hemden kocht. “Zo, die kan mooi tot en met zijn dood zijn favoriete ondergoed dragen.” Het was een rustgevend idee. Stom genoeg volgde ik zijn voorbeeld niet.

Ik werd al snel gestraft. Kort daarna verkocht mijn warenhuis geen blauwe slips meer. “Dan maar grijze,” dacht ik, ruimdenkend als ik soms ben. Maar die bleken net te strak te zijn. Daarna probeerde ik de witte, ook maat L. Ook te strak. En tenslotte de zwarte: van hetzelfde laken een pak.

Ja, ik weet wat je denkt, maar maat XL was overduidelijk te groot.

De verkopers, altijd ouderwets vriendelijk, konden het verschil ook niet verklaren: “maar de donkerblauwe kunt u nog wel online bestellen.” Zoals een plaatsgenote (en V&D-werkneemster) me echter al had gewaarschuwd voor de slechte webwinkel van haar bedrijf, was het een helse zoektocht om bij de online slips te komen. En mijn donkerblauwe slip zat er niet tussen.

Met dit soort tegenslagen kan ik moeilijk omgaan. Ik weiger me er in deze eerste fase (die van de ontkenning) dan ook bij neer te leggen. Nog een behoorlijk lange tijd heb ik dus naar mijn favoriete slip gezocht. Niet dat ik er speciaal voor op uittrok, maar telkens als ik in een (middel)grote Nederlandse stad was en de tijd had om de plaatselijke V&D te bezoeken, stiefelde ik meteen naar de afdeling ondergoed. Om even later gedesillusioneerd en zonder nieuwe slips door de klapdeuren weer te worden uitgespuugd. En het uiteindelijk tot me doordrong: mijn favoriete slip was definitief verleden tijd.


Inmiddels heb ik een goede vervanger gevonden bij een andere keten. Een witte, zit comfortabel, is scherp geprijsd, maar de eerste stiksels beginnen al los te laten.

Zo goed als de blauwe V&D-slip wordt het nooit meer.



  • Reacties(2)//deblogger.igorwijnker.nl/#post312

De Avonden (een liedje)

Dagelijks levenGeplaatst door Igor Wijnker ma, december 28, 2015 10:29:46

Eindelijk een lied over het boek dat ik vele jaren heb herlezen in december. Door Arie Paulowna en zijn broers en zus.

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post310

Noteer in je agenda:

Dagelijks levenGeplaatst door Igor Wijnker ma, oktober 05, 2015 13:00:24

Geënthousiasmeerd door bovenstaande fraaie foto zal ik donderdagavond een bijzonder wielerverhaal voorlezen. Verder een persoonlijk verhaal over vallen. Ook is het mij al langer een doorn in het oog dat Meindert Talma nog steeds geen eigen leader heeft. Deze zal tijdens de show worden onthuld. Tevens introduceer ik een nieuwe korte multimediale rubriek (denk aan Een Ander Joods Geluid, maar dan anders), waarvan het nog maar de vraag is of die een lang leven beschoren zal zijn. Kortom: ik heb mij weer belachelijk uitgesloofd om jullie een plezier te doen. Ergo: niet komen zal ik nog net niet als een belediging opvatten, maar noodzaakt mij toch om de gele kaart uit mijn borstzakje te halen. Nee, laat ik het anders formuleren: ik zou het waarderen als je erbij bent, bij deze show vol "multimediahilariek" zoals Fokke van de Kroeg van Klaas het op de nieuwe poster heeft getypeerd.

Donderdag 8 oktober De Meindert, Igor, Kesanova en soms Pepr Show in de Kroeg van Klaas. Aanvang: 20.30 uur. Entree: gratis!

  • Reacties(0)//deblogger.igorwijnker.nl/#post308
« VorigeVolgende »